Powszechny sposób ustawienia nagłówka w PDF to /F1 1 Tf 10 0 0 10 72 700 Tm (Total) Tj ( due) Tj: rozmiar fontu 1, a rzeczywisty rozmiar niesie macierz tekstu. Podaj to domowej roboty konwerterowi PDF-to-SVG, a drugi przebieg często ląduje niemal na pierwszym. Przyjmijmy, że pięć glifów słowa "Total" ma średnio pół ema; początek tekstu powinien ruszyć się o 2.5 jednostki przestrzeni tekstu, co macierz zamienia na 25 punktów. Konwerter, który dodaje 2.5 wprost do translacji macierzy, rusza pióro o jedną dziesiątą drogi, a " due" nadrukuje słowo przed nim
ISO 32000-1 §9.4.4 mówi wprost, że przesunięcia w przestrzeni tekstu przechodzą przez macierz tekstu, więc aktualizacja to e += tx*a i f += tx*b, nigdy zwykłe dodanie do e. To jedno z wielu miejsc, w których stan PDF musi trafić do atrybutów SVG dokładnie w chwili zapisu elementu, a reszta artykułu przechodzi je po kolei
Eksport wczytanej strony przez BuildLoadedPageSVG
HotPDF eksportuje dowolną stronę wczytanego dokumentu jako samodzielny plik SVG 1.1. THotPDF.BuildLoadedPageSVG przyjmuje liczony od zera indeks strony i zwraca cały dokument jako AnsiString albo pusty łańcuch, gdy strony nie da się wyeksportować; SaveLoadedPageAsSVG zapisuje ten sam znacznik do pliku i zwraca False przy niepowodzeniu. Obie funkcje mają przeciążenie z flagą EmbedFonts, opisane niżej
Wyeksportowana strona bierze swój rozmiar z crop boxa. Szerokość i wysokość są zapisywane w punktach, a viewBox używa jednostek użytkownika PDF, więc jedna jednostka w SVG to jedna jednostka w PDF. Ścieżki, przebiegi tekstu, image XObjecty, obrazy inline, cieniowania, wzory kafelkowe, ścieżki przycinania, glify Type 3 i zagnieżdżone Form XObject — wszystko to dociera do wyjścia, a treść rastrowa podróżuje jako data URI base64 PNG wewnątrz pliku
var
Pdf: THotPDF;
I: Integer;
begin
Pdf := THotPDF.Create(nil);
try
if Pdf.LoadFromFile('statements.pdf', '') <= 0 then
Exit; // LoadFromFile zwraca liczbę stron
for I := 0 to Pdf.LoadedPageCount - 1 do
if not Pdf.SaveLoadedPageAsSVG(I, Format('page-%d.svg', [I + 1])) then
Writeln('Page ', I + 1, ' could not be exported');
finally
Pdf.Free;
end;
end;
Dla potoków budowania, które nie powinny potrzebować skompilowanego programu w Delphi, narzędzie wiersza poleceń HotPDF wystawia ten sam eksport jako HotPDFCLI export-svg <pdf-file> [-o prefix] [--pages range]. SVG jest tekstem, co czyni go dobrym partnerem dla ścieżki rastrowej opisanej w renderowaniu strony PDF do mapy bitowej: mapa bitowa pokazuje, jak strona wygląda, a SVG pokazuje, które obiekty ją narysowały, w formie, którą potrafi przeczytać diff tekstowy
Dlaczego pojedyncze odbicie strony psuje glify i fotografie
Przestrzeń użytkownika PDF rośnie w górę od dolnego lewego rogu; SVG rośnie w dół od górnego lewego. Jednorazowe odbicie całej strony naprawia każdą współrzędną i w tym samym ruchu lustrzanie odwraca każdą literę i każdą fotografię. Pozostałe dwie niezgodności są cichsze. PDF ogranicza zasięg stanu stosem (q odkłada, Q zdejmuje), podczas gdy SVG pozwala elementowi dziedziczyć cokolwiek zadeklarowała grupa przodków. A PDF wyraża kilka rzeczy konwencją: całkowite liczby dla zakończeń i złączeń linii, zerową szerokość oznaczającą "najcieńszą widoczną linię", warianty operatorów przełączające regułę nawijania
BuildLoadedPageSVG obsługuje odbicie jedną przed-transformacją strony i lokalnie poprawia tekst oraz obrazy. Każdy element tekstu niesie łańcuch przed-transformacja strony × CTM × macierz tekstu × matrix(1,0,0,-1,0,0). Prawostronny czynnik prostuje glify z powrotem we własnej ramce i zostawia linię bazową tam, gdzie umieściło ją odbicie strony. Bo korekta jest macierzą, a nie przypadkiem specjalnym, tekst obrócony, lustrzany i ścinany nie potrzebuje dodatkowego kodu
Obrazy dostają inny czynnik. Przestrzeń obrazu PDF kładzie pierwszy wiersz próbek u góry kwadratu jednostkowego, podczas gdy element SVG image ma własną ramkę z osią y w dół, więc emitowana transformacja to CTM pomnożone prawostronnie przez matrix(1,0,0,-1,0,1). Pomyl znak i wektorowa treść strony jest perfekcyjna, podczas gdy każda fotografia wisi do góry nogami
Strony z wpisem /Rotate dodają obrót w przestrzeni wyświetlania z osią y w górę przed odbiciem: (0,-1,1,0,0,W) dla 90 stopni, (-1,0,0,-1,W,H) dla 180 i (0,1,-1,0,H,0) dla 270, gdzie W i H to rozmiar strony przed obrotem, a odbicie używa wysokości obróconego płótna. Ramka strony też nie musi zaczynać się w punkcie zerowym. Na stronie, której crop box to [100 100 712 892], eksporter przenosi dolny lewy róg do (0,0) przed obrotem — ten sam krok robi renderer rastrowy — inaczej treść ląduje sto jednostek obok płótna
Macierze tekstu i pozycje na znak
Każdy przebieg tekstu staje się jednym elementem SVG text, którego atrybut x wypisuje pozycję dla każdego znaku. Pozycje akumulują się z przyrostu glifu plus odstępu między znakami Tc, a odstęp między słowami Tw jest dodawany tylko po jednobajtowym kodzie 32. Dwubajtowy kod, który równa się 32, odstępu między słowami nie dostaje — tak każe ISO 32000-1 §9.3.3 i na tym polegają fonty z kluczami CID. Gdy jeden glif stoi za kilka znaków, jak ligatura, znaki dzielą jego przyrost tak, że każdy i tak dostaje własną wartość x
Skalowanie poziome i podniesienie tekstu są wtapiane w macierz renderowania tekstu jako [Th 0 0 1 0 Trise] × Tm, zgodnie z §9.4.4, więc skalują się i obracają razem z przekształconą macierzą tekstu. Liczby kerningu wewnątrz tablicy TJ to tysięczne ema i są mnożone przez Th jak każdy inny ruch poziomy
Dwa szczegóły XML mają znaczenie. Każdy element text niesie xml:space="preserve"; bez tego przeglądarka skleja ciągi spacji i lista x gubi krok ze znakami. A plik jest w UTF-8, więc znaki są kodowane wprost jako UTF-8 zamiast iść przez systemową stronę kodową. Punkty kodowe, których zakazuje XML 1.0 (znaki kontrolne poniżej 0x20, surogaty, U+FFFE i U+FFFF), są zamieniane na U+FFFD. Tekst z kształtowania pism złożonych idzie tą samą drogą, bo kształtownik rozwiązał już klastry na pozycjonowane glify, zanim strumień treści zostaje zapisany
Fonty nazwane albo osadzone kontury
Domyślnie tekst wymienia swój font: eksporter wyprowadza rodzinę z /BaseFont i deskryptora fontu oraz dodaje ogólny fallback typu Arial, sans-serif, a przeglądarka rysuje tekst zainstalowanym fontem. To utrzymuje pliki małymi i tekst w pełni żywy, ale strona złożona osadzonym korporacyjnym krojem jest rysowana fontem zastępczym na każdej maszynie, która go nie ma, a jego szerokości nie pasują już do pozycji na znak
Przekazanie True w EmbedFonts zapisuje glify osadzonych programów fontowych jako kontury w bloku defs, współdzielone między wszystkimi ich wystąpieniami na stronie. Oryginalny tekst jest nadal zapisywany na wierzchu z zerowym kryciem wypełnienia, więc da się go zaznaczać i przeszukiwać. Używaj True zawsze, gdy SVG opuszcza maszynę, która go zrobiła: przekazanie projektu, archiwum, wizualny diff na agencie CI. Używaj domyślnej wartości, gdy plik zostaje w środowisku, które fonty ma, a rozmiar ma znaczenie
procedure ExportOutlined(Pdf: THotPDF);
var
Svg: AnsiString;
Output: TFileStream;
begin
// Kontury glifów z osadzonych fontów, zaznaczalny tekst na wierzchu
Svg := Pdf.BuildLoadedPageSVG(0, True);
if Svg = '' then
raise Exception.Create('Page 1 could not be exported');
Output := TFileStream.Create('page-1-outlined.svg', fmCreate);
try
Output.WriteBuffer(Svg[1], Length(Svg));
finally
Output.Free;
end;
end;
Tryby renderowania są respektowane w obu ścieżkach. Tryb 1 obrysuje bez wypełniania, tryb 2 wypełnia i obrysuje, tryb 3 jest niewidoczny, ale nadal rusza piórem, a tryby 4 do 7 dodają glify do ścieżki przycinania. Obrysowany glif potrzebuje jeszcze jednej korekty: szerokość linii żyje w przestrzeni użytkownika, podczas gdy element text rysuje w przestrzeni tekstu, więc szerokość jest dzielona przez skalę macierzy tekstu. Tekst pogrubiony przez 2 Tr 0.25 w zachowuje więc kontur ćwierćpunktowy; pozostawiony przy domyślnej jednostce SVG wyglądałby ciężko
Co stan grafiki wnosi do każdego elementu
Atrybuty prezentacji SVG nie podążają za zasięgiem z PDF, więc każda ścieżka jest zapisywana z pełnym stanem obrysu obowiązującym w danej chwili. Zakończenie linii 0, 1, 2 staje się butt, round, square; złączenie linii 0, 1, 2 staje się miter, round, bevel; limit ścięcia, tablica kresek i faza kresek są zapisywane, gdy są ustawione. Tablica kresek z ujemnym wpisem albo niepusta tablica bez dodatniego wpisu jest ignorowana i poprzedni wzór zostaje; pusta tablica [] przywraca linię ciągłą. Te same wartości mogą przyjść przez słownik ExtGState, którego klucze LW, LC, LJ, ML, ca i CA też są stosowane
Zerowa szerokość linii w PDF oznacza najcieńszą linię, jaką urządzenie potrafi narysować. Skopiowanie jej dosłownie daje niewidoczny obrys, a skopiowanie jako 1 daje linię, która rośnie z każdym krokiem powiększenia. Eksporter zapisuje stroke-width="1" razem z vector-effect="non-scaling-stroke", co utrzymuje linię włosową szeroką mniej więcej na jeden piksel urządzenia przy każdym powiększeniu. Gwiazdkowe operatory f*, B* i b* dodają fill-rule="evenodd", a ich proste postacie zachowują domyślne nawijanie niezerowe SVG
Q przywraca kolor wypełnienia i obrysu, krycie, szerokość linii, zakończenie, złączenie, limit ścięcia, tablicę kresek i fazę, a także stan tekstu. ISO 32000-1 §9.3.1 czyni stan tekstu częścią stanu grafiki, więc 2 Tr ustawione wewnątrz q … Q nie może obrysować tekstu następującego po Q. Przycinanie podąża za §8.5.4: W tylko zaznacza ścieżkę, a clip wchodzi w życie po operatorze malowania, więc re W f najpierw wypełnia prostokąt, a potem przycina. Każdy clip staje się clipPath plus grupą opakowującą, a Q zamyka grupy otwarte od pasującego q
Form XObjecty zachowują się jak dorozumiane q … Q. Eksporter przycina formularz do jego /BBox, zapisuje stan na wejściu i przywraca na wyjściu, więc kreskowana ramka wewnątrz pieczątki nie może przecieć do treści strony po niej. Wzory kafelkowe mapują się na domyślną przestrzeń strumienia treści, który ich używa (§8.7.2) — strony albo Form XObject — niezależnie od CTM w chwili malowania wzoru. Import wektorowy EMF i WMF prowadzi podobny model stanu w przeciwnym kierunku, a import SVG jako Form XObject opisuje odwrotną podróż z SVG do PDF
Kolor, cieniowania i łańcuchy, które porównują testy
Kolor dociera do SVG przez każdy operator koloru PDF: g, rg, k i ich formy obrysowe oraz cs / scn z nazwaną przestrzenią z zasobów /ColorSpace strony albo formularza. Kolory Separation, DeviceN, ICCBased, Indexed i Lab są rozwiązywane do RGB przez ten sam kod przestrzeni kolorów, którego używa renderer strony. Wybór przestrzeni przez cs startuje od koloru początkowego, który definiuje §8.6.8: czarnego w przestrzeniach urządzenia, tinty 1.0 w Separation i DeviceN, indeksu 0 w Indexed. SVG nie zna pojęcia farb, więc kolor dodatkowy przychodzi jako swój wygląd RGB, a nazwa farby zostaje w PDF. Praca proofingowa potrzebująca prawdziwych rozdzieleń należy do modelu malowania opisanego w renderowaniu kolorów dodatkowych Separation i DeviceN
Cieniowania osiowe i promieniste stają się gradientami SVG. Specyfikacja domyślnie ustawia /Extend na [false false], co znaczy, że nic nie jest malowane przed t0 ani po t1, podczas gdy rozpiętość pad w SVG maluje kolory końcowe na zewnątrz. Eksporter mostuje to, dodając w pełni przezroczysty stop na każdym końcu, który nie jest rozszerzany. Cieniowania oparte na funkcjach są próbkowane do obrazu z około jedną próbką na jednostkę, a cieniowania siatkowe są renderowane do osadzonego obrazu
Kolory szesnastkowe wychodzą wielkimi literami. Test regresyjny porównujący łańcuchy musi oczekiwać #FF0000, a test napisany pod małe litery zawiedzie na wyjściu, które jest w pełni poprawne. Współrzędne i szerokości są zaokrąglane do czterech miejsc dziesiętnych, a macierze transform trzymają dziewięć cyfr znaczących — oba z kropką jako separatorem dziesiętnym, niezależnie od locale maszyny, na której biega test
procedure CheckRedRectangle(Pdf: THotPDF);
var
Svg: AnsiString;
begin
Svg := Pdf.BuildLoadedPageSVG(0);
// Assert to sprawdzenie, które dodajesz we własnym teście, nie część eksportu
Assert(Pos(AnsiString('fill="#FF0000"'), Svg) > 0,
'expected the red fill in uppercase hex');
Assert(Pos(AnsiString('xml:space="preserve"'), Svg) > 0,
'text elements keep their spaces');
end;
Sprawdzenie łańcuchowe jak to powyżej trzyma się w ryzach, gdy wejściowy PDF jest generowany przez twój własny kod, a oczekiwane kolory są znane. Dla stron z zewnątrz porównanie SVG dwóch buildów ze sobą wyłapuje więcej niż jakikolwiek zaszyty na sztywno atrybut. Reszta zestawu narzędzi dla wczytanych dokumentów, od renderowania i edycji po eksport, jest opisana na stronie komponentu PDF HotPDF dla Delphi